Oyun ile kumarhane.

Bir oyun ile bir kumarhane uzaktan benzer görünür. İkisi de seni etkileşimde tutmak için tasarlanmıştır. İkisi de puanlar, ödüller, kıl payı kaçırmalar, seriler, yükselen bahisler kullanır. İkisi de, kelimenin tam anlamıyla, eğlencelidir. Ve ikisi de o şeyi yeniden yapmanı sağlamakta son derece iyidir. Yalnızca etkileşimi ölçersen, onları birbirinden hiç ayıramazsın.

Ama ahlaki olarak zıttırlar ve fark, bir kez gördüğünde ince değil. Yıllarımı oyun tasarımı ve tüketici psikolojisinin etrafında geçirdim — GOGOGO LLC'de yaptığım şeyin bir parçası — ve oyun-karşı-kumarhane ayrımının, insanların tekrar tekrar kullandığı bir ürün kuran herkes için tek en önemli fikir olduğunu düşünüyorum. Bu yazı, onları ayıran test.

Test: neyle ayrılıyorsun?

İşte bütün test, tek bir soruda. Bir saatlik oynamadan sonra — neyle çekip gidiyorsun?

Bir oyunun bir saatinden sonra, bir şeyle ayrılırsın. Onda daha iyi oldun. Bölümü öğrendin, bir mekaniği ustalaştın, gerçek bir beceri eğrisi tırmandın. O saat senin içine, yarın hâlâ orada olacak bir şey yatırdı. Bir oyun, kendini eğlence kılığına sokmuş bir öğretmendir.

Bir kumarhanenin bir saatinden sonra, hiçbir şeyle ayrılırsın. Slot makinesinde daha iyi değilsin — tasarım gereği bir slot makinesinde beceri yoktur. O saat, hiçbir şey yatırmazken olaylı hissettirmek için tasarlandı. Bir kumarhane, kendini eğlence kılığına sokmuş bir çıkarma makinesidir. Aynı yüzey, zıt öz: biri seni inşa eder, diğeri seni oyar ve ikisi de o anda iyi hissettirir.

Bir ürün oyundan kumarhaneye nasıl kayar

Neredeyse kimse bir kumarhane kurmaya çıkmaz. Oraya kayarlar ve kaymanın bir mekanizması var. Bir ekip gerçekten iyi bir özellik ekler — kullanıcıya yardım eder ve etkileşim yükselir. Sonra optimize ederler. Özelliğin sayıyı yükselten kısımlarını tutar ve değeri sağlayan kısımları sessizce budarlar, çünkü ölçülen ve ödüllendirilen şey sayıdır. Yineleme yinelemenin ardından, ürün bağımlılık döngüsünü tutar ve özü döker. Kimse bir kumarhane kurmaya karar vermedi; sadece etkileşim metriğini dürüstçe izlediler ve metrik farkı bilmiyor.

Bu yüzden 'oyunlaştırma'nın yarı hak ettiği kötü bir ünü var. Mekanikler — puanlar, seriler, değişken ödüller — kumarhane-nötrdür. Gerçek beceriye ve büyümeye yöneltildiğinde bir oyun yaparlar. Saf bağımlılığa yöneltildiğinde bir kumarhane yaparlar. Mekanikler hangisini kurduğunu sana söylemez. Yalnızca test söyler.

Tuttuğumuz çizgi

GOGOGO'da ürünlerimiz B2B ajan sistemleri ve retention önemli — kimsenin geri dönmediği bir araç, başarısız olmuş bir araçtır. Yani insanların geri gelmesi için tasarlıyoruz. Ama çizgiyi tek bir kuralla tutuyoruz: bir müşteri her oturumdan, geldiğinden daha fazlasıyla ayrılmalı. Kazanılan zaman, verilen bir karar, artık bitmiş iş. Ajan gerçek bir şey yaptı. Bir oturumun tek ürünü ilerleme hissiyse, bir slot makinesi kurmuşuzdur ve etkileşim grafiği ne kadar iyi görünürse görünsün bir slot makinesi yayına almayız.

Somut olarak: etkileşimi ölçeriz ama asla baş metrik değildir. Baş metrik sonuçtur — iş akışı gerçekten tamamlandı mı, sonuç gerçekten iyi miydi. Sonuçla desteklenmeyen etkileşim, panomuzdaki uyarı ışığıdır, kupa değil.

“Bir oyun da bir kumarhane de eğlencelidir, etkileşimlidir, bırakması zordur. Onları ayıran tek şey, oyuncunun daha zengin mi yoksa daha fakir mi ayrıldığıdır. Bunu ölç, yoksa hangisine sahip olduğunu bilemezsin — ve etkileşim grafiği iki türlü de sana gülümseyecek.”

Bu neden bir pazarlama değil, bir mühendislik sorusu

Bunu etik ya da markalama altına dosyalayıp devam etmek kolay olurdu. Değil. Bir mühendislik sorusu, çünkü neyi ölçtüğünü belirler ve ölçtüğün şey ekibinin neyi optimize ettiğini belirler ve ekibinin optimize ettiği şey, ürünün yüz yineleme boyunca ne hale geldiğidir. Etkileşim metriği yerine sonuç metriğini seçmek, teknik bir sonucu olan teknik bir karardır. Oyunu bilerek kur — çünkü kurmazsan, metrik sessizce sana kumarhaneyi kuracak. Nasıl düşündüğümüze dair daha fazlası gogogollc.com.